• Παναγιώτης Γεωργίου

Δικαίωμα στην Ειρήνη..


από τις μαθήτριες Ελεάνα Κοντογιάννη, Α4’ Λ και Ειρήνη Δημαρά Α3΄Λ

Στο πλαίσιο του μαθήματος «Ευρωπαϊκός Πολιτισμός» με αφορμή το θέμα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Υπεύθυνη καθηγήτρια Σπ. Χαδιάρη, φιλόλογος.





ΕΙΡΗΝΗ

Έλα, ειρήνη, χαρά των λαών, των μανάδων ελπίδα,

συ, που φυτεύεις και χτίζεις και κάνεις τη γη περιβόλι.

Συ, που αναθρέφεις κι αντριεύεις τα νιάτα μ’ αγώνες ωραίους,

έλα, κι οι δρόμοι σου λάμπουν πλυμένοι με δάκρυα κι αίμα.

Τόσα κορμιά, φυτεμένα στα πλάγια, πετάξανε κλώνους

έλα, σαν άνοιξη, κι άνοιξε πόρτες κλεισμένες και κάστρα,

έλα, να βγουν τα κοπάδια την έρημη γη να βοσκήσουν,

να βγουν ανθοί και πουλιά να λαλήσουν επάνω στους φράχτες,

έλα, σαν μάνα γλυκιά, σε καλούνε τα νιάτα του κόσμου

να μπεις με νέο τραγούδι μπροστά στο χορό τους, ειρήνη.

Βασίλης Ρώτας

   Το παραπάνω ποίημα παρουσιάζει  εμφανώς την  αντίθεση ανάμεσα στον πόλεμο και την ειρήνη. Μέσα από το ποίημα, αποτυπώνονται έντονα οι ολέθριες συνέπειες που φέρει ο πόλεμος στην επιβίωση των ανθρώπων και στο φυσικό περιβάλλον, εφόσον κυριαρχεί παντού το αίμα και ο θάνατος. Μέσα στον πόλεμο καταπατώνται τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η ελευθερία του ατόμου στην ζωή ,την εκπαίδευση  και την προσωπική έκφραση. Ο πόλεμος έχει ως αποτέλεσμα όχι μόνο υλικές καταστροφές αλλά κυρίως ψυχικά τραύματα, ανεπούλωτες πληγές και στερεί ανθρώπινες ζωές.. Ζωές που δε θα γελάσουν ξανά, ζωές που δε θα τραγουδήσουν ξανά, ζωές που δε θα αντικρύσουν ξανά το φως της ημέρας..

  Στο τέλος του ποιήματος εκφράζεται έντονη επιθυμία να επιστρέψει η ζωή στους φυσιολογικούς της ρυθμούς, δίνοντας σε όλους ελπίδα. Μία ελπίδα για να γίνει ξανά ο κόσμος μια μεγάλη αγκαλιά με μάνες και πατέρες, ενώ στην μέση, σφιχτά τα παιδιά όλων των λαών και των θρησκειών, σαν ένας χορός πάνω σε ένα καταπράσινο λιβάδι ανθισμένο με πολύχρωμα άνθη. Με την χαρακτηριστική λέξη «έλα» σχεδόν παρακλητικά ο ποιητής προσπαθεί να φέρει πίσω την γαλήνη, την επιζητεί, την ποθεί, την έχει ανάγκη. Παρατηρούμε την προσωποποίηση της ειρήνης. Η ειρήνη είναι ένα πρόσωπο, αποκτά σάρκα και οστά και το κάλεσμά της φανερά συγκινεί τον αναγνώστη και τον προτρέπει στον ερχομό της. Παράλληλα αντιφατικά συναισθήματα ξεπροβάλλουν στο ποίημα, αφού κάποιοι στίχοι αναφέρονται  στον πόλεμο και στις καταστροφές που προκαλεί και από την άλλη διακρίνουμε την ηρεμία πριν το ξέσπασμά του με αποτέλεσμα να προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα στον αναγνώστη που τον κάνουν συμμέτοχο σε όλη αυτή τη δράση. Εν κατακλείδι ο ποιητής επιχειρεί να μεταδώσει ένα αντιπολεμικό μήνυμα με απώτερο στόχο την επικράτηση της ισότητας και την εδραίωση της  ειρήνης παγκοσμίως.

Αρχισυντάκτες: Κάβουρας Παντελής (για Α'Λυκείου), Γεωργίου Μαριάννα, Σοφία Βάγια (για Β' Λυκείου)  

 

Συντακτική επιτροπή: Μαραγκού Δυοβουνιώτου Αριστέα-Ιωάννα, Γεωργίου Παναγιώτης, Κογκαλίδης Άγγελος, Μπαμπίχα-Νίνου Ηλέκτρα, Λαγουδάκη Μαριλένα.

 

Υπ.καθηγήτρια: Σπυριδούλα Χαδιάρη

Μαθητική Εφημερίδα, © 2016-18, Εκπαιδευτήρια Δούκα, Powered by Βασίλης Οικονόμου