• shadiari

ΕΚΕΙΝΗ

από τη μαθήτρια Νεφέλη Ρέβελα, ΙΒ1

H Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας εορτάζεται στις 8 Μαρτίου κάθε χρόνο ως ημέρα μνήμης των αγώνων του κινήματος για τα δικαιώματα των γυναικών και φέτος σηματοδοτείται και από την 25η επέτειο της Διακήρυξης του Πεκίνου για την ισότητα των φύλων.

Με αφορμή την παγκόσμια αυτή ημέρα, ακολουθούν γυναίκες που αψήφισαν και διέψευσαν τα στερεότυπα της εποχής τους, συνέβαλαν στην εξίσωση των δύο φύλων και θεωρούνται μέχρι και σήμερα ηρωίδες και νικήτριες των κοινωνικώ στεγανών.

Φρίντα Κάρλο (1907-1954)

Μία από τις σημαντικότερες ζωγράφους που σε όλη της τη ζωή πολέμησε τους προσωπικούς της δαίμονες και τον φυσικό πόνο. Γεννήθηκε το 1907 στην Πόλη του Μεξικό, από Γερμανοεβραίο πατέρα και Μεξικάνα μητέρα και στην ηλικία των 6 ετών αρρώστησε από πολιομυελίτιδα , με την ίδια να αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα μετακίνησης και το ένα της πόδι ημιπαράλυτο. Το 1925, ενώ ήταν 18 ετών, ένα τραμ συγκρούστηκε με το λεωφορείο στο οποίο επέβαινε. Μετά από πολλαπλές εγχειρήσεις, με τραύματα σε όλο της το σώμα, σχεδόν ακίνητη σε ένα κρεβάτι, η Φρίντα Κάλο βρίσκει διέξοδο στη ζωγραφική. Κομμουνίστρια η ίδια, έγινε- ίσως μετά θάνατον- γνωστή ως μία από τις πιο δυνατές φωνές για τα δικαιώματα ανθρώπων με ειδικές ανάγκες, της LGBT κοινότητας, ενώ έθιξε θέματα εθνικής ταυτότητας και μειονοτήτων.


Μαρί Κιουρί (1867-1934)

Η Μαρία Κιουρί, γνωστή και ως Μαντάμ Κιουρί, ήταν η πρώτη γυναίκα που κέρδισε Νόμπελ, στις 10 Δεκεμβρίου 1903 «για τις έρευνες πάνω στα φαινόμενα ακτινοβολίας που ανακάλυψε». Σε μία εποχή με έντονη την πατριαρχεία και τις απλές γυναίκες να καταπιέζονται σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής τους, το Νόμπελ σε μία γυναίκα επιστήμονα ήταν μία μικρή νίκη.

Η Πολωνή Μαρία Σκουοντόφσκα (πήρε το επίθετο Κιουρί από τον άνδρα της, τον γάλλο φυσικό Πιέρ Κιουρί) γεννήθηκε το 1867 στη Βαρσοβία και ήταν το πέμπτο παιδί μίας ευκατάστατης οικογένειας. Το οικογενειακό της περιβάλλον, μακριά από τις πολλές κακουχίες της εποχής, και ο πατέρας της καθηγητής φυσικής, φαίνεται να ήταν τα κατάλληλα εφόδια για μία λαμπρή σταδιοδρομία για την νεαρή Μαρί. Η ρευστότητα της εποχής έφερε τον πατέρα της σε κυβερνητική δυσμένεια, ενώ λίγο αργότερα η Μαρί χάνει τη μία της αδελφή και τη μητέρα της από φυματίωση. Την ίδια περίοδο δεν επιτρεπόταν η φοίτηση των γυναικών στα πανεπιστήμια της Πολωνίας. Η φυγή της στο Παρίσι, μέσα από φτώχεια και αγώνα, για να βρει τη μεγαλύτερη αδελφή της,  προσπαθώντας να βρει δίοδο για να σπουδάσει, «σφράγισε» τη μοίρα της.

Παρακολούθησε μαθήματα θετικών επιστημών στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης, ενώ ήταν τόση η ανέχεια που για κάποιο διάστημα έτρωγε ελάχιστα. Αποφοίτησε από τη Σορβόννη με τα πτυχία των μαθηματικών, της χημείας και της φυσικής. Το 1894 γνώρισε τον γάλλο φυσικό Πιερ Κιουρί και μετά από ένα χρόνο παντρεύτηκαν. Η Μαρία Κιουρί έγινε γνωστή για την ανακάλυψη του ραδίου και τις μελέτες για τη ραδιενέργεια, συμβάλλοντας από τότε στη μάχη κατά του καρκίνου. Το 1911 βραβεύθηκε και με το Νομπέλ Χημείας από τη Σουηδική Ακαδημία Επιστημών, ο μοναδικός άνθρωπος μέχρι σήμερα που έχει βραβεία Νόμπελ σε δύο διαφορετικές επιστήμες. Πολύ σημαντική και η συμβολή του Ιδρύματος  και Ινστιτούτου Κιουρί στην ιατρική επιστήμη.




Ρόζα Παρκς (1913-2005)

Μία από τις σημαντικότερες φωνές υπέρ των πολιτικών δικαιωμάτων και κατά του φυλετικού διαχωρισμού, η Ρόζα Παρκς αντιστάθηκε και νίκησε. Ήταν η 1η Δεκεμβρίου του 1955, στο Μοντγκόμερυ της πολιτείας Αλαμπάμα των ΗΠΑ, όταν η 42χρονη έγχρωμη μοδίστρα Ρόζα Παρκς, καθώς επέστρεφε από τη δουλειά της, αρνήθηκε να σηκωθεί από τη θέση της στο λεωφορείο για να την δώσει σε κάποιον λευκό, όπως ήταν οι τότε «προσταγές» και η πολιτική του φυλετικού διαχωρισμού, με αποτέλεσμα να συλληφθεί. Οι έγχρωμοι κάθονταν τότε στις πίσω θέσεις και δεν έπρεπε να έρθουν σε επαφή με τους λευκούς. Η γενναία της αυτή στάση, κάτι σχεδόν αδιανόητο σε μία εποχή που ρατσιστικές- δολοφονικές οργανώσεις -όπως η Κου-Κλουξ-Κλαν- δρούσαν σχεδόν ανεξέλεγκτα, οδήγησε στην κίνηση με το όνομα «Montgomery Bus Boycott».


Για τον επόμενο ένα χρόνο, οι έγχρωμοι κάτοικοι του Μοντγκόμερυ αρνούνταν να χρησιμοποιούν λεωφορεία για τις μετακινήσεις τους, με το κίνημα διαμαρτυρίας να εξαπλώνεται και πέραν των στενών πλαισίων της πόλης. Η ανυπακοή της Ρόζα Παρκς και οι διαδηλώσεις που ακολούθησαν ήταν η σπίθα που άναψε για τα καλά το κίνημα των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων στην Αμερική. Μέσα από αυτό τον αγώνα και την κίνηση  «Montgomery Bus Boycott», αναδείχθηκε και η προσωπικότητα του ιερέα Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ηγέτη του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα των εγχρώμων, που δολοφονήθηκε σε ηλικία 39 ετών το 1968 από τον λευκό Τζέιμς Ερλ Ρέι.




Μαλάλα Γιουσαφζάι

Η 22χρονη πλέον Μαλάλα Γιουσαφζάι είναι το σύμβολο για κάθε νέα γυναίκα του σήμερα, για κάθε γυναίκα που νοιώθει εγκλωβισμένη σε ένα περιβάλλον που δεν διάλεξε η ίδια και δεν της δίνεται η ευκαιρία για ισότιμη εκπαίδευση. Γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1997 στην πόλη Μινγκόρα στο βορειοδυτικό Πακιστάν, παιδί μίας οικογένειας σουνιτών Παστούν, με πατέρα ποιητή και ιδιοκτήτη σχολείων. Η ίδια έλαβε την κατάλληλη εκπαίδευση και από τα 11 της χρόνια άρχισε να γράφει σε blog. Μέσα από τα κείμενά της περιέγραφε τη ζωή στην Μινγκόρα κάτω από την εξουσία των Ταλιμπάν και την απαγόρευση στα κορίτσια να πηγαίνουν στο σχολείο. Τα κείμενα και οι απόψεις της για τα δικαιώματα και την πρόσβαση κάθε κοριτσιού στη μόρφωση, έτυχαν μεγάλης αναγνώρισης με την Μαλάλα να δίνει συνεντεύξεις σε μεγάλα διεθνή μέσα.


Στις 9 Οκτωβρίου 2012, με την ταυτότητά της ήδη γνωστή, ένας άγνωστος άνδρας την πυροβόλησε στο κεφάλι, ενώ η ίδια ήταν μέσα στο σχολικό λεωφορείο. Μετά από ένα μεγάλο διάστημα αποκατάστασης σε νοσοκομεία της Βρετανίας και του Πακιστάν, ένα βήμα πριν τον θάνατο, η Μαλάλα σηκώθηκε πάλι στα πόδια της και συνεχίζει μέχρι και σήμερα να μάχεται. Οι λέξεις πιο δυνατές από σφαίρες. Το 2014, σε ηλικία 17 ετών, της απονεμήθηκε το Νόμπελ Ειρήνης για τον αγώνα της για τα δικαιώματα των κοριτσιών στην εκπαίδευση, όντας η νεαρότερη κάτοχος βραβείου Νόμπελ στον κόσμο.

Αρχισυντάκτες: Κάβουρας Παντελής (για Α'Λυκείου), Γεωργίου Μαριάννα, Σοφία Βάγια (για Β' Λυκείου)  

 

Συντακτική επιτροπή: Μαραγκού Δυοβουνιώτου Αριστέα-Ιωάννα, Γεωργίου Παναγιώτης, Κογκαλίδης Άγγελος, Μπαμπίχα-Νίνου Ηλέκτρα, Λαγουδάκη Μαριλένα.

 

Υπ.καθηγήτρια: Σπυριδούλα Χαδιάρη

Μαθητική Εφημερίδα, © 2016-18, Εκπαιδευτήρια Δούκα, Powered by Βασίλης Οικονόμου