• shadiari

Η καταστρατήγηση της δημιουργίας και η αξία της εργασίας

από τον μαθητή Παντελή Κάβουρα, Β1’ Λ



Η εργασία αποτελεί θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Μέσω αυτής εξασφαλίζεται ένα επαρκές επίπεδο διαβίωσης και τα απαραίτητα μέσα βιοπορισμού. Πέραν αυτού μέσω της εργασία επιτυγχάνεται η κοινωνική διάκριση και καταξίωση του ατόμου και ο άνθρωπος αποκτά μια αίσθηση σκοπού και χρησιμότητας παράλληλα με τις κοινωνικές επαφές στο εργασιακό περιβάλλον. Όμως, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι στην σύγχρονη κοινωνία βιώνουν την εργασιακή αλλοτρίωση. Στο βωμό της εργασιακής επιτυχίας και καταξίωσης ο άνθρωπος χάνει στοιχεία της προσωπικότητάς του και αποξενώνεται από το περιβάλλον του αυξάνοντας το χάσμα μεταξύ των προσωπικών του φιλοδοξιών και της εργασιακής του καθημερινότητας. Οι εργαζόμενοι αισθάνονται έλλειψη ικανοποίησης καθώς ο χαρακτήρας της εργασίας πολλές φορές αλλοιώνει το γνήσιο της προσωπικότητας υπό την επιρροή ξένων στοιχείων.

Η κυριαρχία του αυτοματισμού στις επιχειρήσεις στερεί την πρωτοτυπία της δημιουργίας και την καθιστά αφόρητο πνευματικό και ψυχικό καταναγκασμό, αφού η διαρκής επανάληψη των ίδιων κινήσεων στερεί τη χαρά και τον προσωπικό χαρακτήρα της εργασίας καθώς αδρανοποιεί το πνεύμα και προκαλεί ανία. Με το τελικό αποτέλεσμα δεν έχει κανένα στοιχείο της προσωπικότητας του εργαζομένου. Ταυτόχρονα η εξειδίκευση, κυρίαρχο γνώρισμα της σύγχρονής εργασιακής πραγματικότητας, εξαλείφει κάθε αίσθημα της συνεισφοράς του εργαζομένου στην επιτέλεση ενός έργου, καθώς τον απομονώνει σε ένα περιορισμένο τμήμα της παραγωγικής διαδικασίας. Επιπλέον η απειλή της ανεργίας εξωθεί τους ανθρώπους σε υποαπασχόληση ή ετεροαπασχόληση, που δεν ανταποκρίνονται στις γνώσεις και τις προσδοκίες τους, με συνέπεια τη στέρηση κάθε αισθήματος ικανοποίησης. Σημαντικό αίτιο είναι η επιλογή επαγγέλματος με υλιστικά κριτήρια δίχως να λαμβάνονται υπόψιν οι βαθύτερες επιθυμίες του ατόμου, καθιστώντας το δυστυχισμένο. Ο έντονα υλιστικός χαρακτήρας της εποχής και η επιδίωξη του κέρδους καταδικάζουν τον άνθρωπο σε μία ατέρμονη επιδίωξη πλουτισμού και άρα σε εξουθενωτικούς ρυθμούς εργασίας με αποτέλεσμα τη σωματική και ψυχική εξάντληση.

Πέρα από την εξασφάλιση της αναγκαίων για την επιβίωση, η εργασία συμβάλλει ολόπλευρα στην ανάπτυξη του ανθρώπου. Μπορεί να εμβαθύνει σε ποικίλους τομείς κατακτώντας πνευματικό βάθος και μία εξελισσόμενη προσωπική μεθοδολογία. Να Αναπτύσσει την κριτική και τον προ­βληματισμό του μέσω της καθημερινής αντιμετώπισης πολύπλοκων καταστάσεων. Παράλληλα στο εργασιακό περιβάλλον ο άνθρωπος έρχεται σε επαφή με νέες ιδέες διευρύνοντας τους ορίζοντές του και αποκτά μια αίσθηση καθήκοντος και αναγκαίας κοινωνικής συνεισφοράς παράλληλα με την ιδιότητα του μέλους της ομάδας και της αφοσίωσης σε έναν κοινό στόχο. Έτσι οι άνθρωποι εντάσσονται στο πνεύμα της συλλογικότητας και μαθαίνουν να σέβονται τους κανόνες της ομάδας, στοιχεία απαραίτητα για την εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας. Η δημοκρατία προάγεται μέσω της κατανόησης της κοινωνικής πραγματικότητας και της διεκδίκησης των βασικών δικαιωμάτων με συνείδηση.

Η εργασία αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς τομείς στην ζωή του ανθρώπου. Μέσα από αυτήν το άτομο εξασφαλίζει οικονομική αυτονομία και κοινωνική καταξίωση. Όμως οι πιεστικές συνθήκες του εργασιακού κόσμου, που στερούν τις δυνατότητες δημιουργικής έκφρασης, οδηγούν σε αλλοίωση της αυθεντικότητας και στην τυποποίηση της καθημερινότητας. Αυτό βλάπτει τόσο τον ίδιο τον άνθρωπο όσο και την κοινωνία που στερείται πλουραλισμού.



76 views0 comments