• shadiari

Ντόρα Ντ’ Ίστρια: Γυναίκα Φιλέλληνας

από τη μαθήτρια Μαριλένα Λαγουδάκη, Β1’ Λ .

Στο πλαίσιο της μελέτης και της εμβάθυνσης των μαθητών στην έννοια του "Φιλελληνισμού" και στη σχέση του με την Ελληνική Επανάσταση. Υπεύθυνος καθηγητής κ. Ζ. Μηνιώτης, Θεολόγος.


Η Ελένη Γκίκα (1828-1888), γνωστή με το φιλολογικό ψευδώνυμο Ντόρα Ντ’ Ίστρια, ήταν Ρουμάνα πριγκίπισσα αλβανικής καταγωγής. Γεννήθηκε στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας από γονείς του Φαναριώτικου οίκου των Γκίκα. Ο πατέρας της, Μιχαήλ Γκίκας υπήρξε μεγάλος διοικητής και αργότερα υπουργός εσωτερικών της Κραϊόβας, ενώ η ελληνικής καταγωγής μητέρα της Αικατερίνη Φωκά, ήταν Ρουμάνα πριγκίπισσα. Όσον αφορά στη μόρφωσή της, ακολούθησε αρχαιοελληνικό πρότυπο αγωγής, ενώ δάσκαλός της υπήρξε ο Έλληνας Γρηγόριος Παπαδόπουλος, χάρη στον οποίο εμβάθυνε στα ελληνικά κείμενα, μελέτησε την ελληνική ιστορία και έγραψε η ίδια άρθρα και βιβλία για την Ελλάδα.

Οι αντιλήψεις της ήταν κυρίως δημοκρατικές και προοδευτικές παρά την αριστοκρατική της καταγωγή. Μέσα από τα έργα της, είχε υιοθετήσει την αντίληψη ότι η σημερινή Ελλάδα αποτελεί συνέχεια της αρχαίας και πως οι κάτοικοί της είναι νόμιμοι κληρονόμοι των προγόνων τους και συνεχιστές του έργου τους. Θεωρούσε την Ελλάδα δεύτερη πατρίδα της, την επισκέφθηκε πολλές φορές κατά τη δεκαετία του 1860 και μέσω της προβολής των ελληνικών δημοτικών τραγουδιών, των ηθών και των εθίμων στα έργα της «Οι γυναίκες στην Ανατολή», «Η ελληνική εθνότης» και «Εκδρομές στη Ρούμελη και στον Μοριά», υπήρξε ένθερμη υποστηρίκτριά της όταν η ελληνική ταυτότητα των κατοίκων της Αττικής αμφισβητήθηκε από τον Γερμανό καθηγητή και συγγραφέα Ι. Φαλμεράγιερ. Μέσα από τα παραπάνω αντέκρουσε παράλληλα τις ανθελληνικές αντιλήψεις και πολιτικές που είχαν αναπτυχθεί στη Δύση και αναζωπύρωσε τον ενθουσιασμό των Ευρωπαίων για τον ελληνικό λαό. Επιπλέον, ενίσχυσε την άποψη ότι τα υπό αγγλική τότε κατοχή Επτάνησα έπρεπε να αποδοθούν στην Ελλάδα, προβάλλοντας στις μελέτες της την ελληνικότητά τους.

Όταν το 1866 ξέσπασε η Κρητική Επανάσταση εφοδίασε τους επαναστατημένους με όπλα. Η επιρροή της στην Ευρώπη αποδείχθηκε μείζονος σημασίας για το ελληνικό κράτος, όπως και η αγάπη της προς τον ελληνικό λαό και οι υπηρεσίες που προσέφερε με τα έργα της, για τα οποία και τιμήθηκε επανειλημμένα από την ελληνική πολιτεία. Στις 23 Μαρτίου 1860 ανακηρύχθηκε επίτιμος συνέταιρος της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρίας, αξίωμα που απονεμήθηκε πρώτη φορά σε γυναίκα, ενώ το 1867 της αποδόθηκε ο τίτλος της ελληνίδας πολίτιδος από την Ελληνική Βουλή, ο Δήμος Αθηναίων την έκανε δημότη της Αθήνας και ονόμασε προς τιμήν της έναν δρόμο της πόλης. Η Ντόρα Ντ’ Ίστρια απεβίωσε στις 17 Νοεμβρίου 1888 στη Φλωρεντία της Ιταλίας.


Πηγές

Γυναίκες Φιλέλληνες - Ελευθεροτυπία (18 Μαρτίου 2004)

Βικιπαίδεια - Ντόρα Ντ' Ίστρια

Πολιτεία - Η Ντόρα Ντ' Ίστρια και η Ελλάδα


42 views0 comments