• shadiari

Περί απλοποίησης της γλώσσας μας..

από το μαθητή Παντελή Κάβουρα, Α’ 3 Λ


Στις ημέρες μας επικρατεί η απλοποίηση της Ελληνικής γλώσσας. Από την αρχαιότητα η γλώσσα μας διακρινόταν σε διαλέκτους και ιδιώματα ενώ, κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, η γλώσσας μας αλλοιώθηκε.

Η έλλειψη εκπαίδευσης στην πλειοψηφία των Ελλήνων οδήγησε στη γλωσσική παρακμή της Ελληνικής. Η γλώσσα δέχθηκε πολλά χτυπήματα τα προεπαναστατικά χρόνια.  Ο Ιωάννης Βηλαράς απλοποίησε ακραία τη γλώσσα μας με τον ευτελισμό της ορθογραφίας και του τονισμού. Παρόλο που στα κέντρα του απόδημου Ελληνισμού, σε πόλεις όπως η Τεργέστη, η Βενετία, η Μασσαλία η Οδησσός και το Φανάρι στην Κωνσταντινούπολη, οι Έλληνες ομογενείς είχαν διατηρήσεις  επικράτησε έντονος διχασμός για το ποια πρέπει να είναι η μορφή της γλώσσας μας όταν η Ελλάδα ελευθερώθηκε.

Ο Αδαμάντιος Κοραής είχε προτείνει μια μείξη της αρχαϊζουσας με την δημοτική και πρότεινε μιας μορφής καθαρεύουσας. Η καθαρεύουσα ωστόσο, δεν αποτελεί γλώσσα που ομιλούνταν από τους Έλληνες Λόγιους και αγράμματους. Αποτελούσε μια συμβιβαστική μορφή γλώσσας που ένωνε στοιχεία και από τις δυο άλλες μορφές. Η καθαρεύουσα διδάχθηκε και καθιερώθηκε αλλά δε χρησιμοποιήθηκε για την καθημερινή επικοινωνία από την πλειοψηφία του παρόλο που την δεκαετία του 50 οι μαθητές έγραφαν εναλλάξ εκθέσεις, στη δημοτική και στην καθαρεύουσα με επικρίσεις για την μεικτή γλώσσα που οι περισσότεροι μαθητές χρησιμοποιούσαν. Σίγα σιγά απλοποιήθηκε και εν τέλει καθιερώθηκε η δημοτική. Παρόλα αυτά η τελική αυτή νίκη της απλούστερης και καθομιλουμένης μορφής δεν ήταν αρκετή.

Έκτοτε ξεκίνησε μια συνεχής απλοποίηση. Με την κατάργηση του πολυτονικού συστήματος και των πνευμάτων τα ελληνικά απομακρύνθηκαν ακόμα περισσότερο από τις ετυμολογικές τους ρίζες. Παραδείγματα όπως αυγό-αβγό τραίνο-τρένο μακρυά -μακριά κλασσικός- κλασικός αντιπροσωπεία-αντιπροσωπία , αλλά ακόμα και στην κλίση των λέξεων της πίστης-της πίστεως αποκαλύπτουν τις αλλαγές που υφίσταται η γλώσσα μας με το πέρασμα των χρόνων. Οι αλλαγές αυτές οδήγησαν στην αλλοτρίωση της γοητείας και τις αυθεντικότητας της γλώσσας με την εισαγωγή αυθαίρετων αλλαγών που έφθειραν την διαχρονική ομορφιά των λέξεων. Γιατί η μοναδικότητα της γλώσσας έγκειται στο αρχαίο της παρελθόν, στην αυθεντικότητα και τα μνημεία της. Παντελής Κάβουρας

Αρχισυντάκτες: Κάβουρας Παντελής (για Α'Λυκείου), Γεωργίου Μαριάννα, Σοφία Βάγια (για Β' Λυκείου)  

 

Συντακτική επιτροπή: Μαραγκού Δυοβουνιώτου Αριστέα-Ιωάννα, Γεωργίου Παναγιώτης, Κογκαλίδης Άγγελος, Μπαμπίχα-Νίνου Ηλέκτρα, Λαγουδάκη Μαριλένα.

 

Υπ.καθηγήτρια: Σπυριδούλα Χαδιάρη

Μαθητική Εφημερίδα, © 2016-18, Εκπαιδευτήρια Δούκα, Powered by Βασίλης Οικονόμου