Συντόμευση λόγου

από τη μαθήτρια Μαριάννα Γεωργίου, Β1’ Λ


Είναι γεγονός ότι η γλώσσα είναι ιδιαίτερης σημασίας για τον άνθρωπο, αφού αποτελεί ίδιον της ανθρώπινης έκφρασης και ως όργανο επικοινωνίας καθορίζει όλες τις εκφάνσεις της. Το τεχνοκρατικό και υλιστικό πνεύμα της εποχής όμως, τείνει να εμφανίζεται συχνά το φαινόμενο της συντόμευσης του λόγου.



Οι παράγοντες που προκαλούν αυτό το φαινόμενο σχετίζονται με την ίδια την κοινωνική πραγματικότητα αλλά και το πολιτιστικό κλίμα. Σαφέστατα, ο σύγχρονος τρόπος ζωής με τους ασθματικούς ρυθμούς και το ανταγωνιστικό κλίμα  δεν ευνοούν την διεξαγωγή γνήσιας συνομιλίας με άδολη διάθεση, όπου οι ψυχές αφήνονται να «συναγροικηθούν»  και να πλουτίσουν το λόγο με το πολύτιμο περιεχόμενό τους. Οι επιδερμικές αυτές σχέσεις συμπτύσσουν το λόγο ακρωτηριάζοντάς τον.


Πέραν τούτου, ο περιορισμός της γλώσσας οφείλεται κατά κύριο λόγο στις νέες τεχνολογίες και γενικότερα στον οπτικοακουστικό μας πολιτισμό.  Η κυριαρχία της εικόνας έναντι του λόγου, συνοδευόμενη συχνά από ήχο εισβάλλει παντού και πείθει χωρίς να ερεθίζει την ανάγκη για γλωσσική διατύπωση. Κατ’ αυτόν τον τρόπο ο δέκτης παθητικοποιείται, η κριτική σκέψη αιχμαλωτίζεται, ο λόγος περιορίζεται ενώ η αναζήτηση πνευματικής τροφής δε θεωρείται πλέον απαραίτητη. Πνεύμα όμως φτωχό συνεπάγεται και φτωχή γλώσσα.

Δυστυχώς μια φτωχή και προκατασκευασμένη γλώσσα θέτει φραγμό στην επικοινωνία. Εναργέστερα καμία συνεργασία δεν μπορεί να υλοποιηθεί ενώ ο εποικοδομητικός διάλογος, ο οποίος βοηθά το άτομο να διαμορφώσει τις θέσεις και την προσωπικότητά του, δεν αναπτύσσεται. Ακόμα, χωρίς τη χρήση ενός ευρέος φάσματος λέξεων, ο στοχασμός περιορίζεται στη ρηχότητα και η έκφραση γίνεται δυσκολότερη. Επομένως η επικοινωνία καταντά απρόσωπη, τυπική, επιδερμική.


Δεν πρέπει επίσης να λησμονηθεί πως η γλώσσα είναι στενά συνυφασμένη με την πολιτική δράση. Σαφέστερα, η έννοια της δημοκρατίας της οποίας βασικές αρχές είναι η πολυφωνία και ο διάλογος, σφυρυλατήθηκε   μέσα από τη γλώσσα. Με την απουσία όμως κατάλληλης γλωσσικής υποδομής, κάτι που παρατηρείται σήμερα, η κριτική σκέψη δεν αναπτύσσεται επιτυχώς στους πολίτες με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να γίνονται ευκολότερα θύματα χειραγώγησης παρασυρόμενοι από τα «δημαγωγικά πυροτεχνήματα» των πολιτικών.

Καταληκτικά με γνώμονα τα παραπάνω, εύλογα συμπεραίνει κανείς πως η συντόμευση του λόγου δεν έχει καμία σχέση με το «λακωνίζειν», την φιλοσοφική στάση και άποψη ζωής των αρχαίων Σπαρτιατών. Οι συνέπειές του δε, είναι ικανές να κλονίσουν ακόμα και τα θεμέλια της κοινωνίας. Εξάλλου πολύ σωστά το έθεσε και ο Γερμανίας φιλόσοφος Βιτγκενστάιν  αναφερόμενος στην αξία της γλώσσας «τα  όρια της γλώσσας μου είναι τα όρια του κόσμου μου».

Αρχισυντάκτες: Κάβουρας Παντελής (για Α'Λυκείου), Γεωργίου Μαριάννα, Σοφία Βάγια (για Β' Λυκείου)  

 

Συντακτική επιτροπή: Μαραγκού Δυοβουνιώτου Αριστέα-Ιωάννα, Γεωργίου Παναγιώτης, Κογκαλίδης Άγγελος, Μπαμπίχα-Νίνου Ηλέκτρα, Λαγουδάκη Μαριλένα.

 

Υπ.καθηγήτρια: Σπυριδούλα Χαδιάρη

Μαθητική Εφημερίδα, © 2016-18, Εκπαιδευτήρια Δούκα, Powered by Βασίλης Οικονόμου