• shadiari

«Τι θα ήθελες να αλλάξεις στην κοινωνία που ζεις και γιατί;»

από τη μαθήτρια Ηλέκτρα Μπαμπίχα- Νίνου, Α1’ Λ


Πριν από λίγο καιρό η καθηγήτρια των Νέων Ελληνικών ανέθεσε στην τάξη μία εργασία, να γράψουμε έναν λόγο που θα παρουσιάζαμε στην τάξη με τίτλο «Τι θα ήθελες να αλλάξεις στην κοινωνία που ζεις και γιατί;». Ενθουσιασμένη με το θέμα, έγραψα τον εξής λόγο, που θα ήθελα να μοιραστώ με τους αναγνώστες της εφημερίδας του σχολείου μας.

Ζω σε μία κοινωνία όπου κανείς δε νοιάζεται πραγματικά για την οικολογική κρίση. Ζω σε μία κοινωνία που οι άστεγοι συναγωνίζονται τα περιστέρια για το ποιος θα βγάλει τη μέρα. Ζω σε μία κοινωνία που τα δικαιώματα παιδιών και γυναικών ακόμα καταπατώνται, όμως κανένας δεν το πιστεύει. Ζω σε μία κοινωνία όπου, όσο δυνατά κι αν φωνάξω τις ιδέες και τις απόψεις μου, όλοι θα τις αγνοήσουν. Ζω σε μία κοινωνία που οτιδήποτε αναγκαίο προκύπτει, η απάντηση που θα πάρω είναι «Θα το έχουμε φροντίσει μέσα στην επόμενη δεκαετία». Ζω σε μία αρρωστημένη κοινωνία όπου ο μοναδικός λόγος που δεν έχει καταστραφεί εδώ και πολύ καιρό είναι τα μεγαλοπρεπή μάρμαρα για τα οποία -οι περισσότεροι- δεν γνωρίζουν ούτε τα μισά. Τι θα άλλαζα σε αυτήν την κοινωνία;  Τα πάντα.

Από το ελλιπές εκπαιδευτικό σύστημα έως τα δύσβατα πεζοδρόμια και τις αποπνικτικές πολυκατοικίες, όλα τα στοιχεία της «σύγχρονης» ελληνικής κοινωνίας αντικατοπτρίζουν την εικόνα μίας παλιότερης εποχής. Αυτό, βέβαια, δεν είναι παράλογο, αφού κατά την περίοδο ακμής της Δυτικής Ευρώπης η Ελλάδα βρισκόταν υπό τουρκική κατοχή. Πρακτικά, δεν εξελιχθήκαμε ποτέ. Ωστόσο, το εθνικό φρόνημα και η ελληνική νοοτροπία είναι βαθιά ριζωμένα στα θεμέλια της κοινωνίας μας. Γι’ αυτό, αν έπρεπε να αναθεωρήσουμε τον τρόπο δομής και λειτουργίας της σημερινής κοινωνίας, θα οφείλαμε να επηρεάσουμε ολοκληρωτικά τον τρόπο σκέψης ενός ‘Ελληνα: να αρχίσουμε από την αρχή. Πείτε μου, πόσοι Έλληνες γονείς της δεκαετίας του 60’ ή 70’ θα ήταν ανεκτικοί στο να έχουν έναν ομοφυλόφιλο γιο; Πόσοι καθηγητές «παλαιών αρχών» θα ήταν πρόθυμοι να διδάσκουν με βάση ένα νέο σύστημα αξιολόγησης των μαθητών; Πόσοι πολίτες θα επέλεγαν να πάρουν το ποδήλατο, το λεωφορείο, το μετρό, αντί για το αυτοκίνητο; Τα προβλήματα είναι εξαιρετικά πολλά και ο χρόνος τραγικά λίγος. Ζούμε όλοι μας σε μία κοινωνία όπου η νέα γενιά αποτελεί τη μόνη ελπίδα της διάσωσης, όχι μόνο της κοινωνίας, όχι μόνο της χώρας, αλλά του πλανήτη. Ήρθε ο καιρός οι νέοι να αλλάξουν τα πάντα.

Αρχισυντάκτες: Κάβουρας Παντελής (για Α'Λυκείου), Γεωργίου Μαριάννα, Σοφία Βάγια (για Β' Λυκείου)  

 

Συντακτική επιτροπή: Μαραγκού Δυοβουνιώτου Αριστέα-Ιωάννα, Γεωργίου Παναγιώτης, Κογκαλίδης Άγγελος, Μπαμπίχα-Νίνου Ηλέκτρα, Λαγουδάκη Μαριλένα.

 

Υπ.καθηγήτρια: Σπυριδούλα Χαδιάρη

Μαθητική Εφημερίδα, © 2016-18, Εκπαιδευτήρια Δούκα, Powered by Βασίλης Οικονόμου