• shadiari

Το φαινόμενο του ρατσισμού.

από τη μαθήτρια Μαρία Ζαχαριάδη, Β2΄Λ


Αγαπητοί συμμαθητές και συμμαθήτριές μου,

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά του ρατσισμού, θα ήθελα να σας μιλήσω γι΄ αυτό το φαινόμενο κοινωνικής παθογένειας, το οποίο χαρακτηρίζεται από διακρίσεις εις βάρος των ανθρώπων με γνώμονα τη φυλή που ανήκουν. Στο πλαίσιο του κοινωνικού ρατσισμού εντάσσονται μεταξύ άλλων, οι διακρίσεις εις βάρος των γυναικών, των ΑΜΕΑ, των ομοφιλόφιλων και των μειονοτήτων.

Τα ποικίλα περιστατικά εκδήλωσης ρατσιστικών φαινομένων σε όλες τις διαστάσεις του καθημερινού βίου εντείνουν τον προβληματισμό μας για τους παράγοντες που ενισχύουν την ατομική και κοινωνική αδιαφορία· σας ρωτώ, λοιπόν, γιατί παραμένουμε αδιάφοροι μπροστά σ’ αυτό το φαινόμενο;

Αναντίρρητα, υπάρχουν ποικίλοι λόγοι που δικαιολογούν την αδρανοποίηση και παθητικοποίηση των ανθρώπων. Αρχικά, ο γήγορος ρυθμός ζωής καθώς και η κρίση στις διαπροσωπικές σχέσεις, μας έχει οδηγήσει σε μια αδιαφορία για τον συνάνθρωπο. Με άλλα λόγια, στη σημερινή κοινωνία κυριαρχούν ο εγωισμός, η αναλγησία, το προσωπικό συμφέρον και ο ανταγωνισμός· παράγοντες που ωθούν τα άτομα να υιοθετούν παθητική στάση απέναντι στο ρατσισμό. Επιπλέον, η συντήρηση και αναπαραγωγή στερεοτυπικών αντιλήψεων από τους φορείς κοινωνικοποίησης και η έλλειψη ανθρωπιστικής παιδείας, αποδυναμώνουν την κριτική σκέψη του ατόμου και καλλιεργούν μια παθητική στάση απέναντι σε κάθε είδους παραβιάσεις δικαιωμάτων και διακρίσεων. Ειδικότερα, η οικογένεια αναπαράγει και διαιωνίζει στερεότυπα και προκαταλήψεις, ενώ παράλληλα εμποδίζει την καλλιέργεια της συνείδησης των νέων – σε μια εύπλαστη ηλικιακά φάση της ζωής τους - απαλλαγμένης από το πνεύμα των διακρίσεων. Τέλος, οι εκπαιδευτικοί φορείς αδυνατούν να αναπτύξουν την κριτική ικανότητα των νέων με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να μην παίρνουν ενεργό ρόλο στην καταπολέμηση των διακρίσεων.

Έτσι, σίγουρα θα σας έχει δημιουργηθεί η ερώτηση, απορία: «Υπάρχουν τρόποι με τους οποίους μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα;». Κι εγώ θα σας απαντήσω: « Φυσικά και υπάρχουν!».

Πρώτα πρώτα, εμείς, ως άτομα, είναι αναγκαίο να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας με στόχο πάντα ένα καλύτερο μέλλον για όλους. Πρέπει, έτσι, να ενημερωνόμαστε για τις αδικίες που υπάρχουν στον κόσμο και να μαχόμαστε εναντίον τους. Επίσης, τα ΜΜΕ είναι σημαντικό να προβάλλουν το πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις, χωρίς ωραιοποιήσεις ή παραλείψεις, ώστε να ενεργοποιήσουν το ενδιαφέρον της παγκόσμιας κοινής γνώμης. Ταυτοχρόνως, οι πνευματικοί άνθρωποι, ως φορείς κοινωνικού κύρους, οφείλουν με πρωτοβουλίες σε διεθνές επίπεδο, αλλά και μέσα από το έργο τους να αφυπνίσουν τη συνείδηση των αδιάφορων πολιτών. Τέλος, το σχολείο και η οικογένεια οφείλουν να είναι παράγοντες για τη θετική πρόσληψη της διαφορετικότητας, δηλαδή την αποδοχή του κάθε παιδιού γι΄αυτό ακριβώς που είναι, καθώς μόνο μέσω αυτής της διαδικασίας ενισχύεται η αυτοπεποίθηση και η εσωτερική σταθερότητα.

Αγαπητοί συμμαθητές μου, καταλαβαίνουμε πως ο ρατσισμός είναι μια κοινωνική μάστιγα, η οποία -ευτυχώς- έχει τρόπους αντιμετώπισης. Κλείνοντας την ομιλία μου, φέρνω στον νου μου τα λόγια γνωστού αμερικανού συγγραφέα: «Το μυστικό της επιτυχίας; Να είσαι διαφορετικός από τους άλλους». Ας πιστέψουμε στην αξία της διαφορετικότητας κι ας μαχόμαστε γι΄’ αυτήν!

Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας!


11 views0 comments

Υπεύθυνη Καθηγήτρια: Σπυριδούλα Χαδιάρη, Φιλόλογος Λυκείου

 

Αρχισυντάκτης: Παντελής Κάβουρας

 

Συντακτική Επιτροπή: Αριάννα Μαραγκού-Δυοβουνιώτου, Παναγιώτης Γεωργίου, Κυριακή Τσιντικίδου 

Μαθητική Εφημερίδα, © 2020, Εκπαιδευτήρια Δούκα